Home

COLUMN – Momenteel zit ik in de trein van Tilburg naar Eindhoven. Ik werp een blik door de smerige ramen, – boom, koe, boom, boom, gras – is wat ik waarneem. Het landschap in Nederland is zó saai, maar toch blijf ik lekker afgesloten van de buitenwereld de natuur bekijken. Ik merk dat ik zeker niet de enige ben in deze coupé die dit doet. Iedereen is zo stug en individualistisch geworden, het zit op het randje van mensenschuw. We zijn bang van elkaar geworden, zoals een kind bang is als hij sinterklaas voor het eerst ziet. Oké, wij barsten dat niet uit in huilen, maar elkaar keurend en stiekem aankijken doen we wel.

Zou het niet leuk zijn als iedereen even z’n stugheid overboord gooide en we gewoon lekker een gigantisch groepsgesprek met elkaar aangingen? Dit hoeft niet over het weer te gaan, want elke idioot weet hoe het weer buiten is. Daar hoeven we niet een compleet debat over te houden. Konden we maar lekker over het weekend kletsen en ongedwongen gesprekken met elkaar voeren. Helaas zit Nederland zo niet in elkaar, wij Nederlanders zijn niet zo spontaan en open.

Ik dacht in eerste instantie: this is gonna be a long ride.. Saaie mensen, geen sfeer en awkward stiltes. Totdat.. Er een jongen de trein kwam ingestrompeld. Hij was 100% kneiterstoned, want de lucht die hij achterliet maak je nog niet eens mee in de coffeeshop. Just saying.

Hij maakte meteen een knallende indruk toen hij tegenover me kwam zitten. “Alles goed, dame? Waar moet je heen?” vroeg hij me met half gesloten ogen. “Ja hoor en met jou? Ik ben onderweg naar Eindhoven.” antwoordde ik voorzichtig. “Oooo, leuk leuk! Ja ik moet naar Venlo. Lekker even zitten nu.” zei hij nog. Toen vroeg hij hetzelfde aan twee andere personen die bij ons zaten. Hij was lekker in z’n eigen stonede wereld en leek alles leuk en aardig te vinden.

Nu realiseerde ik me dit: is er een flinke fakkel voor nodig om ‘los’ te kunnen komen onder de mensen? Als we de Nederlandse geslotenheid alleen kunnen doorbreken onder invloed, waar gaat het dan heen met ons? Misschien moeten we iedere dag een flinke joint roken voor we met de buitenwereld geconfronteerd worden. Dat zou mijn dagelijkse treinreis een stuk interessanter maken. Het is maar goed dat de wietpas van de baan is. Lang leve Nederland!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s