Home

Deze week is voor mij en m’n mede FHC studenten een drukke week; de deadlines van de projecten zijn er weer. Altijd een periode waar een dag langer dan 24 uur zou moeten duren. In de kerstvakantie heeft uiteraard iedereen geen ene flikker uitgevoerd, wat vervolgens resulteert in een onaantrekkelijke stapel werk op het eind. Een metershoge berg to-do’s die geen zichtbaar eind heeft.

Als je dan tot de conclusie komt dat je niet alles af gaat krijgen, moeten er drastische keuzes gemaakt worden. Vandaag werd dat gezamenlijk gedaan. “Ik zit eraan te denken het gewoon niet in te leveren en dan herkans ik het in de volgende periode. Ik ga het nooit redden voor vrijdag!” hoorde ik achter me. “Ja ik ben echt de hele avond ermee bezig geweest en het is nog steeds niet af. Misschien dat ik dat ook zo doe hoor.” antwoordde iemand anders. “Wat doe jij? Dan doe ik dat ook.” zei ze er nog bij.

Best apart dat uitgerekend ik dit gesprekje in de achtergrond opving. Hoe snel mensen door elkaar beïnvloed worden vind ik een apart verschijnsel. Als de één over de dam is, duurt het niet zo lang tot anderen vrolijk volgen. Het is een soort onbewust gezamenlijke stelligheid die mensen willen bereiken. Weinigen voelen zich prettig bij het idee af te wijken van anderen. Vooral in gevallen als deze, als een schijntje schuldgevoel ook een rol speelt. Van uitstel komt namelijk afstel..

Advertenties

2 thoughts on “Uitstellen is afstellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s